"Mag ik u iets vragen? Wanneer heeft voor het laatst iemand iets aardigs voor u gedaan en wat was dat?" De meneer in de rolstoel denkt even na en zegt dan: "Ik heb iemand nodig die mijn gordijnen kan ophangen. Dat heb ik een kennis gevraagd en die wil het wel doen. Dus dat is heel aardig en als hij langskomt om die gordijnen op te hangen dan bak ik iets lekkers voor hem. Dan ben ik aardig." 

Het is een van de mooie antwoorden die Daniel en ik horen tijdens een uurtje op de vrijdagmarkt in Heerlerheide. We doen als kleine try-out een aantal straatinterviews. Om Daniel - die dit niet eerder deed - te laten oefenen, om de techniek uit te proberen - met twee microfoons tegelijk - en om te kijken hoe makkelijk of moeilijk het is om met Heerlenaren in gesprek te komen. Dat laatste is in ieder geval geen probleem!

We eindigen ons rondje over de markt bij een kraam waar reibekuchen wordt verkocht. Daniel stelt zijn vraag, inmiddels routineus. "Ik kom iedere dag mensen tegen die aardig voor mij zijn", antwoordt de verkoper zonder aarzelen. "Heerlenaren zijn gewoon aardig." Spontaan voegt hij de daad bij het woord en biedt ons een gratis reibekuchen aan. Super aardig!